ag cur thar maoil

Tógadh na pictiúir seo seachtain ó shin nuair a bhí an ghrian ag taitneamh. Tá craobh fhliuch ar an lá inniu agus deirtear nach mbeidh aon athrú ar an aimsir amárach. Tá sé 13°/55F anois díreach ag 4:45 i.n. *osna*

leagan cuileog

“An office worker was fined £50 for fly-tipping...”

Tharla sé i Havering, Sasana, ach is dócha gur thuig sibhse in Éirinn ar an toirt céard a bhí i gceist ... murab ionann agus mise, an Poncán bocht. Tá's agam céard is “cow tipping” ann, cinnte. Ach conas a leagtar cuileog?

“Sacred Cow Tipping” an teideal ar an gceann seo!

Daoibh siúd atá in amhras faoi “cow tipping”, is miotas é ceart go leor, murab ionann is “diúscairt mhídhleathach”, téarma stuama nach bhfuil filíocht dá laghad ag baint leis, faraor.

The Rational Optimist

Deir Matt Ridley go bhfuil rath ar an gcine daonna inniu nach raibh orainn riamh roimhe agus go bhfuil an rathúnas ag méadú. Tagann sé ó chuile dhuine a bheith ag obair do chuile dhuine eile.

Thosaigh sé seo 100,000 bliain ó shin le dhá rud: (1) malartú earraí is seirbhísí, agus (2) speisialtóireacht. Saghas “inchinn comhchoiteann” a d'fhás astu seo. Tig linn pinn luaidhe, na mílte acu, a dhéanamh gan dua. Ach níl duine aonair againn in ann fiú is peann luaidhe amháin a dhéanamh leis féin “ón talamh aníos” gan dua dochreidte. Séard atá againn de bharr an chomhair seo ná caighdeán maireachtála atá ag síor-fheabhsú.

Tá muid níos spleáiche ar a chéile ná riamh. Tá níos mó muiníne againn as a chéile ná riamh agus tá muid níos féile lena chéile ná riamh, creid é nó ná creid. Is cúis dóchais dúinn féin agus don phláinéad é seo.

Tá mé leath bealaigh tríd an leabhar anois. Scríbhneoir agus scéalaí an-éifeachtach é Ridley. Tá a chuid próis éasca a léamh agus tá fíricí agus/nó míniú agus/nó conclúid ar beagnach gach leathanach a choinníonn mo shúile ar oscailt agus m'intinn ag obair. Níl a fhios agam fós an bhfuil mé ar aon intinn le Ridley maidir leis na conclúidí uilig agus leis an anailís taobh thiar díobh. Ach mar a dúirt William Easterly sa léirmheas - sách beachtaíoch, dála an scéil - a scríobh sé ar an New York Times Dé Domhnaigh, “A High-Five for the Invisible Hand”, is fiú an leabhar seo a léamh “for its fascinating history of trade and innovation”.

Seo sliocht as a bhain gáire asam:

The Dark Ages were a massive experiment in the back-to-the-land hippy lifestyle (without the trust fund): you ground your own corn, sheared your own sheep, cured your own leather and cut your own wood. Any pathetic surplus you generated was confiscated to support a monk, or maybe you could occasionally sell something to buy a metal tool off a part-time blacksmith. Otherwise, subsistence replaced specialisation.

in Oregon, i Meicsiceo & in Éirinn

Tá an petroglyph seo le feiceáil ar chloch in oirdheisceart Oregon, a bhuí leis an suíomh seo. Ní fhaca mé patrún eile mar seo riamh ar chloch. Tá fiarláin, ciorcail, bíseanna, agus breacaireacht de chuile shaghas eile sách coitianta i gclochscríbhinní an Great Basin, ach is neamhghnách amach é an píosa cuasa-fhrachtal (quasi-fractal) seo.

L&L Site 176

Tá patrún an-chosúil leis seo le feiceáil i riocht eile in áiteanna eile, áfach. Seo ojo de dios, rud a dhéanann na daoine Huichol i Meicsiceo:

... agus féach uimhir a cúig ar an leathanach seo, cros Bríde ó Cho. Ard Mhacha:

Cén fáth a gcuireann an patrún seo gliondar orm?

Eaxodus 20:4

“Ná déan duit féin aon íomhá ghreanta!”

íomhá Íosa roimh an tintreach ó neamh

cúpla nóiméad i ndiaidh na tintrí

scéal i mbeagán focal

Eitleog is ea an “an long fa seól isinn aer” seo.

Tháinig an scéilín seo, a bhfuil 658 gcarachtar ann, ón lámhscríbhinn Edinburgh 26. Chuir Kuno Meyer eagar air in Anecdota from Irish Manuscripts.

Lá n-áen robátar muintear Clúana a n-oireachtus for urrlár na cille. Amal bátor and for a ráithseachaibh co facatur an long fa seól úaistibh isinn aer, ocus sí ag siubhal amal beth foran fairgi. Ótcíat íaramh lucht na luingi an t-oirechtus 7 an aitreibh fuithibh, cuirit iarumh an acaire amach .i. leanaidh an t-acaire thís for urlár na ecailsi, cor gabhsat na cléirigh hé. Tig fear anúas asan luing a ndeghoidh an acaire 7 mar budh uisgi dó, is amlaidh bói oc snám, co ríacht an acaire go bert tis [sic] é íarumh. 'Ar Dia frib! légidh úaib mé!' ol sé, 'úair atáthur ocum báthadh agaib'. Luid úaithibh íarsin for snám isi[n] aer cédna 7 a acaire lais 7 rl.

Agus seo é an dán a rinne Seamus Heaney as, a bhfuil 546 charactar ann:

The annals say: when the monks of Clonmacnoise
Were all at prayers inside the oratory
A ship appeared above them in the air.

The anchor dragged along behind so deep
It hooked itself into the altar rails
And then, as the big hull rocked to a standstill,

A crewman shinned and grappled down the rope
And struggled to release it. But in vain.
'This man can't bear our life here and will drown,'

The abbot said, 'unless we help him.' So
They did, the freed ship sailed, and the man climbed back
Out of the marvellous as he had known it.

Tá mé cinnte go mbeadh muid in ann é seo a insint go héifeachtach i Nua-Ghaeilge i níos lú ná 300 carachtar. Seo leagan den scéilín i dteanga an lae inniu a fhanann chomh gar agus féidir leis an mbunleagan. Dála an scéil, is féidir na carachtair i bpíosa scríbhneoireachta a chomhaireamh go héasca anseo. Tá 696 sa cheann seo:

Lá amháin bhí muintir Cluana in oireachtas ar urlár na cille. Nuair a bhí siad ag díospóireacht ann chonaic siad an long faoi lán seoil os a gcionn san aer, agus í ag siúl amhail dá mbeadh sí ar an bhfarraige. Ansin feiceann lucht na loinge an t-oireachtas agus an t-áitreabh fúthu. Cuireann siad an an t-ancaire amach. Síneann an t-ancaire síos go dtí urlár na heaglaise agus ghabh na cléirigh é. Tagann fear anuas as an long i ndiaidh an ancaire. Agus mar ba uisce dó is amhlaidh a bhí sé ag snámh gur shroich sé an t-ancaire agus gur rug sé air ansin. “In ainm Dé, ligigí uaibh mé,” ars eisean, “óir tá mé do mo bhá agaibh!” Chuaigh sé uathu ansin ag snámh san aer céanna agus a ancaire leis.

beagán níos faide ná Twitterature

Luaigh mé an t-alt le James Poniewozik ar Twit Lit (scéalta a ríomhtar le 140 carachtar nó níos lú) ar Chín Lae Uí Reachtair an lá cheana, ó tharla go raibh litríocht agus léirmheastóireacht faoi chaibidil aige. Fuair mé múnla nua litríochta eile ar an idirlíon inniu: an Matchbook Story. Séard atá ann ná scéal a insítear le 300 carachtar nó níos lú agus a chlóbhuailtear ar matchbooks. Seolfar an dara huimhir den “iris liteartha” seo i Santa Cruz, California, ar an gcéad lá den mhí seo chugainn.

An bhfuil Éire réidh lena leithéid? I nGaeilge?